هفته نامه پیام ساختمان > ساختمان > معماری و دکوراسیون 1393/05/06 گفتگو با دکتر مقیمی عضو هیئت علمی گروه معماری:

شهرها بهترین نمایشگاه آثار معماری

دکتر مهدی مقیمی، کارشناس ارشد معماری از دانشگاه تهران، دکترای معماری در گرایش سازه‌های فضاکار از مرکز تحقیقات سازه‌های فضا کار دانشگاه Surrey انگلستان، عضو هیئت علمی گروه معماری و مدیر طرح‌های عمرانی دانشگاه زنجان، عضو هیئت مدیره انجمن علمی سازه‌های فضاکار ایران است. به مناسبت برگزاری چهاردهمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت ساختمان به سراغ او رفتیم تا نظراتش را در خصوص این رویداد مهم صنعت ساختمان جویا شویم.


شهرها بهترین نمایشگاه آثار معماری

گروه معماری و دکوراسیون: دکتر مهدی مقیمی، کارشناس ارشد معماری از دانشگاه تهران، دکترای معماری در گرایش سازه‌های فضاکار از مرکز تحقیقات سازه‌های فضا کار دانشگاه Surrey انگلستان، عضو هیئت علمی گروه معماری و مدیر طرح‌های عمرانی دانشگاه زنجان، عضو هیئت مدیره انجمن علمی سازه‌های فضاکار ایران است. به مناسبت برگزاری چهاردهمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت ساختمان به سراغ او رفتیم تا نظراتش را در خصوص این رویداد مهم صنعت ساختمان جویا شویم. نظر شما درباره ضرورت برگزاري نمايشگاه صنعت ساختمان در كشور چيست؟ البته که ضروری است، اما باید مدام در مورد اهداف و کیفیت برگزاری هرگونه مناسبت اجتماعی در این مملکت بحث و مداقه کنیم، از جمله در مورد نمایشگاه‌های ساختمانی! چیزی که به‌اندازه برگزاری نمایشگاه مهم است، بررسی میزان دستیابی آن به اهدافش پس از برگزاری است! آیا هدف نمایشگاه صنعت ساختمان صرفا توسعه تجارت مصالح ساختمانی است؟یا اهداف آموزشی، انتقال فناوری، ایجاد زیرساخت‌های بنیادین برای همکاری‌های بلندمدت، اهداف فنی و اجرایی و ... نیز مدنظر هستند؟ نمایشگاه صنعت ساختمان فقط یک ویترین بزرگ مصالح نیست، باید در حین برگزاری و پس از اتمام آن، به روش علمی میزان نیل به اهداف کلان نمایشگاه مورد ارزیابی تخصصی و نقد بی‌طرفانه قرار گیرد، نتایج این ارزیابی، مستند شده و منتشر شود و در برگزاری دوره‌های بعدی مد نظر قرار گیرند. نمایشگاه چه نقشی در محکم‌تر نمودن پیوند دانشگاه و صنعت می‌تواند بازی کند؟ ممکن است این برداشت وجود داشته باشد که صنعت ساختمان برخلاف قرن بیستم، دیگر یک صنعت با فناوری پیشرفته (High-tech) تلقی نمی‌گردد، اما موضوعات جدیدی مانند تغییرات اقلیمی و ضرورت ملحوظ نمودن مفاهیم پایداری در طراحی ساختمان‌ها، مسائل تازه‌ای را برای معماران و مهندسان ساختمان مطرح کرده‌اند. ضمن این‌که خوب یا بد، بسیاری از موضوعات دانسته در علم جهانی ساختمان، در کشور ما عملاً تجربه نشده‌اند یا تجربیات اجرایی آنها منجر به مستندسازی علمی و فناوری مستند بومی نشده‌اند. لذا عرضه روش‌های نوین طراحی، ساخت و نگهداری در نمایشگاه و حضور اساتید و دانشجویان رشته‌های مرتبط، این امکان بالقوه را ایجاد می‌کند که تعاملات جدیدی بین صنعت ساختمان و دانشگاه‌ها برای بومی نمودن فناوری‌های نوین ایجاد گردند. البته به عمل درآوردن این امکان بستگی تام دارد به باورهای مدیران ارشد در صنعت که متاسفانه هنوز عموماً دولتی و دوره‌ای هستند و لذا امکان و انگیزه برنامه‌ریزی بلندمدت، به‌ویژه برای پروژه‌های پژوهشی را ندارند. در بخش خصوصی نیز بسیاری از (و نه اکثر) سرمایه‌گذاران صنعت ساختمان غیرمتخصص و سنتی نگر و سرمایه محور از نوع کوتاه مدت هستند و دلیلی برای انعقاد قراردادهای پژوهشی برای دستیابی به فناوری‌های جدیدتر نمی‌بینند. لیکن در نهایت برگزاری نمایشگاه‌هایی با غرفه‌های روزآمد، بر سیر تکامل این رابطه بی تاثیر نیست. برگزاری نمایشگاه چه تاثیری بر معماری معاصر ما می‌تواند داشته باشد؟آیا می‌تواند تاثیری بر بهبود آن داشته باشد؟ شهرهای ما بهترین، بزرگ‌ترین و واقعی‌ترین نمایشگاه‌های آثار معماری معاصر ما هستند که واقعیت‌های اجتماعی دورانمان را بی‌کم‌وکاست، و بدون تعارف و رودربایستی و مصلحت‌اندیشی، به نمایش جهانی می گذارند. شکل‌گیری شهرهای یک کشور یا منطقه جغرافیایی، روندی بلندمدت و متاثر از بسیاری عوامل ریشه‌ای توسعه مانند عوامل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و ... است. بنابراین، برگزاری یک یا چند نمایشگاه از نظر من تاثیر عمیق و معناداری بر سیمای معماری شهرهای ما نخواهد داشت. اگر سؤال از بهبودی مطرح می شود، حتما حسی دال بر نوعی بیماری یا آشفتگی و عدم توازن وجود دارد که موجب طرح این سؤال می‌گردد. در این صورت باید به‌صورت علمی و بنیادین به آسیب‌شناسی این بیماری و عدم تعادل پرداخت که خوشبختانه در بسیاری از بحث‌ها و تحقیقات دانشگاهی بدان پرداخته می‌شود. باوجوداین تعداد دانشگاه، استادان بنام و مجرب و دانشجویان کثیر و اکثراً باانگیزه، چرا تحولات مثبت وسیعی در معماری معاصر ایران قابل مشاهده نیست؟ معماری و شهرسازی، نمود مجسم فرهنگ هر قوم و ملت هستند. دقیقاً به همین دلیل، تصمیم سازان و تصمیم گیران کلان در این حوزه‌ها باید بر اساس سوابق و شایستگی‌ها، از میان فرهنگی‌ترین افراد و توسط فرهیختگان مرتبط با این تخصص‌ها "انتخاب" گردند و نیز حاصل تصمیماتشان مستمر توسط گروه‌های تخصصی بی‌سویه رصد شده و بازخورد عملی این تصمیمات نقادی شوند؛ روشن است که باید برای اجرای این تصمیمات، افراد مناسبی با سوابق اجرایی مثبت منصوب شوند. اما این مجریان قوی لزوما در دایره تصمیم‌گیری کلان حضور نخواهند داشت. اما به‌هرحال برگزاری نمایشگاه از عدم برگزاری آن بهتر است!! با توجه به بازديدهايي كه از نمايشگاه صنعت ساختمان در داخل و خارج از کشور داشته‌اید، ارزيابي‌تان از برگزاري این‌گونه نمايشگاه‌ها چيست؟ همیشه مفیدند و مفیدتر خواهند بود اگر خودمان را به استانداردهای نمایشگاه‌های معتبر بین‌المللی نزدیک‌تر کنیم. نمایشگاه‌های معتبر کانون‌های بزرگی هستند از مراسم و برنامه‌های مختلف و بسیار متنوع آموزشی، سمینارهای تخصصی که در کنار تبلیغ محصولات، شرکت‌کنندگان فرصت پیدا می‌کنند به‌صورت چهره به چهره و متقابل با تولیدکنندگان، مواد و ابزارهای نوین و آفرینندگان روش‌ها و سیستم‌های جدید به بحث و تعامل بپردازند. در نهایت تجربه شرکت در چنین نمایشگاهی بسیار زنده و انگیزه‌بخش و حتی گه گاه از نظر زندگی تخصصی افراد سرنوشت‌ساز است. از نظر من اصلاً اشکالی به ما وارد نخواهد بود اگر از مشورت مشاوران بین‌المللی و مجریان متخصص برگزاری نمایشگاه‌های معتبر جهانی در نمایشگاه‌های صنعت ساختمان ایران بهره ببریم. این کار نه تنها هزینه‌ای برای کشور و مسئولان برگزاری نمایشگاه نخواهد داشت (البته به‌شرط مدیریت مدبرانه)، بلکه در میان مدت و پس از چند بار تجربه بسیار سودآور و کارآفرین نیز خواهد بود. به نظر شما برگزاری نمایشگاه می‌تواند به صنعتی سازی ساختمان‌های ما کمک کند؟ بله، اما به‌شرط احساس نیاز به صنعتی سازی ساختمان در میان ارباب این صنعت؛ چه دولتی و چه خصوصی، که پیش‌نیاز آن داشتن تعریف روشن و متوازنی از توسعه پایدار در میان جامعه و مدیران بخش‌های مختلف است! دقت کنید که صنعتی سازی به‌خودی‌خود امری مقدس نیست، بلکه پاسخی است به یک نیاز که در شرایط خاص اقتصادی، اجتماعی و جمعیتی به وجود می‌آید. اگر جامعه‌ای به هر دلیل این نیاز را عمیقاً احساس نکند، تجویز نسخه صنعتی سازی کاملاً نا به‌جا و تحمیلی خواهد بود و مانند جامعه معاصر ما مقاومت‌های عمده و گاه لجوجانه ای در مقابل آن صورت می‌گیرد که منجر به هدر رفت بیشتر منابع خواهد شد. آیا اين نمايشگاه مي‌تواند نشان‌دهنده پيشرفت در صنعت ساختمان كشورمان باشد؟ آنچه می‌تواند نشان‌دهنده پیشرفت در صنعت ساختمان باشد، استفاده عملی از دانسته‌هاست، از مدیریت کلان تا طراحی، اجرا و نگهداری از ساختمان به‌عنوان سرمایه ملی. اما به‌هرحال برگزاری نمایشگاه از عدم برگزاری آن بهتر است!! نظرتان درباره مسکن مهر چیست؟ درهرصورت، پروژه مسکن مهر، در کنار کلیه انتقادات به‌جایی که به آن وارد است، از نظر من فرصت بی‌نظیری بود برای بومی‌سازی، تجربه و یادگیری و تربیت متخصص برای صنعتی سازی ساختمان در ایران که این فرصت طلایی، عمدتاً از این نظر از دست رفت یا در سطح بسیار محدود و موضعی مورد استفاده قرار گرفت (آن‌هم بیشتر توسط شرکت‌های ترک، چینی، مالزیایی، ...).

انتهای خبر/پ

آخرین اخبار
گزیده اخبار