زنگ خطر برای معماری ایران | پیام ساختمان

پرتیراژترین نشریه ساختمان از 1382

زنگ خطر برای معماری ایران


گروه معماری دکوراسیون: این روزها، ساکنان تهران بزرگ، کمتر صبحی را بدون دیدن بنای کوبیده‌شده و کمی بعدتر روییدن یک بنای جدید و پرابهت که با نمای «رومی» آراسته شده، آغاز میکنند.گشتی کوتاه در محلات شمال پایتخت، کافیاست تا ما را با احجام و المان‌های تندیس‌گونه برگرفته از کلیسای پانتئون، کنگره آمریکا، کلیسای سنت پل، کاخ الیزه، معابد یونانی و نماهای هوسمانی در قلب محلات مسکونی تهران مواجه کند.روند رو به افزایش و رشد قارچ‌گونه این نوع نما که در مجامع علمی با نمای کلاسیک یا نئوکلاسیک شناخته میشوند و اغلب با سبک‌های کاخ‌سازی دوران هلنیسم برابری میکند، نشان از مقبولیت آن برای قشر سرمایه‌گذار چه در مرحله طراحی و ساخت و چه به‌عنوان بهره‌بردار و مصرف‌کننده نهایی دارد.استفاده افراطی از سطوح و احجام بیرونی به سبک کلاسیک، که عامدا در تناقض آشکار با همجواریهای اطراف و شبیه به کاربریهایی که در دنیا «غیر مسکونی» تعریف میشود، طراحی شده‌اند، نشان از تمایل آگاهانه به نمایش تمایز، تفاوت و حتی تمول صاحب‌خانه دارد.بروز گونه‌های خاص این نما بدون استفاده از سنگ، با مصالحی نازل مثل سیمان و گچ و رابیتس نشانه‌ای تامل‌برانگیز از شیوع عارضه‌‌ای حاد، در سطح تظاهرات فرهنگی و اجتماعی است.شبیه‌سازی معابد، کاخ‌ها و کلیساها به وضوح ما را به این واقعیت میرساند که سبک‌های معمول«خانه‌سازی» دیگر جوابگوی مشتریان این نوع سبک نیست و همیشه این بیم یا نگرانی در ذهن بیننده وجود دارد که در رقابتی که میان سازندگان و مشتریان این نوع سبک‌های انگشت‌نما در گرفته، تهران در آینده‌ای نه‌چندان دور، به صحنه نبرد سبک‌هایی پرابهت‌تر همچون باروک و روکوکو تبدیل شود و نسل امروز ایران شاهد مرور دوباره سیر تحول تاریخ معماری غرب باشد. چه ضرورتی در زمان فعلی به الگوبرداری از سبکی ظاهرا انقضایافته احساس میشود که بر حسب مقتضیات تاریخی و مکانی خود در مقابل سبک‌های پرتجمل‌تر دیگر قد علم کرده و از موتیف‌های گذشته خود بهره گرفته، ولی اغلب بدون آگاهی از تناسبات و اصول اولیه‌اش، بر پوسته بناهای امروزی ما کلاژ میشود؟ روزی معماری وارداتی مدرن و پست‌مدرن، بار اتهام «زمان‌پریشی» را در این سرزمین میکشید و حال چه تعبیری برای ظهور مجدد سبک نئوکلاسیک غربی به فاصله بیش از دو قرن میتوان یافت؟ نقص ضوابط کنترل نما آرزو منشی زاده، دکترای معماری و مدرس دانشگاه با بیان این مطلب که در تهران، کمیته‌های نما در معاونت معماری و شهرسازی و همچنین در سطح شهرداریهای مناطق به صورت پایلوت در چند منطقه اجرایی شده است، گفت: این کمیته از اواخر سال ۱۳۹۰ شروع به فعالیت کرده و تا آذر سال ۱۳۹۲ و نزدیک به پایان مهلت مذکور، لایحه به شورای شهر ارسال شده ولی به تصویب شورای شهر و کمیسیون ماده ۵ نرسیده است. وی افزود: هرچند کمیته‌های نوپای مدیریت نما در یک‌سال گذشته، در چندین منطقه تهران، با اهداف و شاخص‌های تعیین‌شده در اصلاح نماهای موجود شهری نقش خود را با جدیت دنبال کرده‌اند، ولی همچنان نقص‌های موجود در بحث ضمانت اجرایی و قانونی از جمله ارجاع به کمیسیون ماده ۱۰۰، حضور بسیار کمرنگ سازمان نظام مهندسی و مهندسان ذیصلاح طراح یا ناظر در فرآیند طراحی تا ساخت، موکول‌شدن کنترل نما به مرحله پس از دریافت پروانه ساختمان، عدم نظارت کافی بر نقش زیرپوستی بنگاه‌های املاک و مافیای مصالح ساختمانی، فقدان سیاست‌های تشویقی برای طرح‌های باهویت ایرانی و از همه مهم‌تر جدینگرفتن موضوعاتی همچون آموزش شهروندی، ارتقای دانش عمومی و زیباییشناسی و بازدهی عملکردی دستگاه‌های مربوطه که با هدف ساماندهی منظر شهری شکل گرفته‌اند را پایین آورده است. معماری ایران از گفتن چالش ها محروم است مقداد شریف، کارشناس معماری با بیان اینكه آشفتگی معماری در ایران بیداد میکند، گفت: آشفتگی معماری در تهران باعث شده تعدادی از ساخت و سازها به سبك رومی باشد و عده‌ای هم به صورت بساز بفروش وارد شده‌اند. متاسفانه جامعه معماری ایران از گفتن چالش‌ها محروم هستند و اگر بخواهیم در مورد واقعیت‌های معماری تهران صحبت كنیم، باید بگویم كه از نمای كلی شهر تهران میتوان حس كرد كه كشوری كه قرن‌های متمادی یكی از تأثیرگذارترین جوامع در حوزه معماری بود، امروز به جایی رسیده است كه وضعیت معماری آن نگران كننده است. از شمال تهران تا نقاط میانی و پایینی شهر تهران نماهای رومی و عجیب و غریب و صرفاً به خاطر جاه‌طلبی و تمایلات شخصی گروهی بساز و بفروش دیده میشود و اتفاقاً هیچ مقاومتی نیز در زمینه جلوگیری از این موضوع صورت نمیگیرد.شریف تاكید كرد: تهران در حال تبدیل شدن به جولانگاه معماری رومی است و اگر فكری به حال آن نشود، به سرعت چهره شهر تهران از بین خواهد رفت و اینكه چه میراثی به آیندگان خواهیم داد، مشخص نیست. وی با اشاره به اینكه اگر میخواهیم به مقوله فرهنگ توجه كنیم، یكی از جداییناپذیرترین مسائل فرهنگ، پرداختن به مقوله معماری آن كشور است، گفت: یكی از چالش‌های مهم معماری در ایران این است كه خانه در ایران ابتدا به مسكن و سپس به کالا برای تجارت تبدیل میشود. در حال حاضر معماری ایران بدون فكر و اندیشه است، بازار ساخت و ساخت كشور در دست سه گروه غیرمتخصص یعنی متخصصان پزشك، بازاریها و مشاوران املاك است.وی افزود: وضعیت پایتخت در حوزه معماری نگران‌کننده بوده و نماهای آن رومی و عجیب و غریب است. واقعیت آن است كه در حوزه ساخت و سازها جاه‌طلبی و تمایلات شخصی كارفرمایان و بساز و بفروش ها دیده میشود. در حدود 100 سال از ورود معماری حرفه‌ای به ایران میگذرد اما در این 100 سال معماران هیچ تشكل واحد و مشخصی ندارند. دیگر خانه من نیستند فردین طهماسبی – کارشناس معماری با بیان این مطلب که بزرگ‌ترین مسئله این است که این خانه‌ها را گویی برای همسایه‌ها و فامیل میسازند، گفت: چون در این گرانی ساخت‌وساز هر انسان دور از گودی نیز متوجه پول خرج شده برای این خانه میشود در صورتی که پلان‌ها و فضای داخلی در بسیاری از موارد با اشکال و نقص‌هایی واضح روبروست. به هر حال از هر سو که به این ماجرا نگاه کنیم غم انگیز است. برای معماری این سرزمین با این قدمت و تاریخ و سند و هویت. برای معمارانی که شاید روزی در دانشکده‌های معماری، آن وقت‌ها که بوی قرمه‌سبزی بود و ادعای حفظ میراث، در خلوت هم که شده به این اندیشیده‌اند که شبیه همه آنهایی که وجدان کاری و حرفه‌ای را فدای پول میکنند، نخواهند بود. برای کارفرمایانی که هزینه‌ هنگفتی را برای خانه‌ای میپردازند که دو یا سه سال دیگر به سرنوشت همه خانه‌های با نمای مد دچار میشوند؛ خانه‌های آجرنما، خانه‌های سنگ‌های مرمر با بندهای شیشه‌ای، خانه‌های شیشه‌ای و سنگ‌های گرانیت طوسی و ... . خانه‌هایی که اکنون دیگر خانه من نیستند، برای شهر که به زودی از نمای کلاسیک اشباع میشود و همه این خانه‌ها در دلش رسوب خواهند کرد و شاید حتی برای راننده‌ای که در یک ظهر گرم تابستان از کوچه‌ای عبور میکند و نور خورشید منعکس‌شده از یکی از این ساختمان‌های سفید صیقلی چشمش را میزند. مردم چه میگویند ؟ نرگس فداکار – کارشناس ارشد معماری با بیان این مطلب که در یکی از پروژه‌های دانشگاهی گزارشی از تهران در حال تبدیل شدن به جولانگاه معماری رومی است تهیه کردم، گفت: در این جامعه آماری که متشکل از 20 درصد زن و مرد تحصیل‌کرده بالای کارشناس ارشد ،30درصد زن و مردم با تحصیلات کارشناسی و حدود 50 درصد زن و مرد دیپلم و زیر دیپلم تهیه کردم به نتایج خوبی رسیدیم مثلا 25 درصد از مردم تحصیل‌کرده در پایتخت موافق نمای رومی و 25 درصد آن مخالف شدید این نما بودند اما نکته قابل‌توجه این است که 40 درصد مردم زیر دیپلم و 25 درصد تحصیل‌کرده از نمای رومی وحشت داشتند و آن را متناقض با معماری بومی میدانستند. آن ها معتقد بودند اگر این نما برای همه مردم است ما راضی به اجرای آن در گوشه و کنار این شهر نیستیم. دلایل مخالفت آن عدم اطمینان به مقاومت این نماها در برابر زلزله و رانش ،سردی و بیروحی این بناها ،تجمل‌گرایی و در نهایت هزینه پول‌های گزاف در بناها بوده است. همه این مردم یک صدا گفتند ما نمای رومی در شهرمان نمیخواهیم .

گروه های کالایی
معماری و دکوراسیوندرب اتوماتیک ، کرکره برقی ، جک پارکینگکاشی و سرامیک ، چینی بهداشتیآجر فشاری ، آجر سوراخ دار ، آجر سفالی ، آجر نسوزکفپوش ، پارکت ، لمینت ، دیوارپوش دکوراتیوسنگ ، پوشش سنگی ، قرنیزکاغذ دیواریموزاییک ، سنگ فرش ، واش بتندر و پنجره UPVCترموود و چوب نماخانه پیش ساخته ، کانکس ، خانه چوبیشیرآلات بهداشتیدرب ضد‌ سرقت ، درب ضد حریقشومینهکنیتکس ، رولکس ، پوشش سلولزیرنگ و رزینسفال شیروانیورق کامپوزیت ، ورق آلومینیومسقف کاذبتزئینات و دکوراسیون ، پردهپارتیشن ، غرفه سازی ، ورق ام دی اف ، ورق اچ دی افشیشه ، بلوک شیشه ای ، شیشه خم، شیشه رفلکس، شیشه سندبلاستپله پیش ساخته ، نرده استیلمحوطه سازی ، آبنما، آلاچیق ، نورپردازیمبلمان خانگی ، اداری ، شهریدر و پنجره چوبی ، آلومینیومیدرب و پنجره آهنی ، حفاظ ، نردههود ، سینک ، اجاق گاز و تجهیزات آشپزخانهوان ، جکوزی ، کابین دوش و تجهیزات حمامکابینتپیمانکاری ، خدمات ساختمانیکفپوش صنعتی ، اپکسی ، pvc ، پلی یورتان ، بتنیفایبر سمنتدیوارهای پیش ساخته ، تایل گچی ، کناف ، 3D Panel ، دیوار کاذبورق پلکسی گلس ، پلی کربنات ، پلی استایرن ، پی وی سیموکتیراق آلات ، قفل ، کلید ، دستگیره ، قفل دیجیتال