شهر بدون شناسنامه نمی خواهم | پیام ساختمان

پرتیراژترین نشریه ساختمان از 1382

شهر بدون شناسنامه نمی خواهم


هر از چندی، خرابی یكی از بناهای تاریخی، اعتراضاتی را به وجود می آورد. اما گاهی مسئولین و مدیران مربوطه، درمورد آثار محلی و كوچك، با عدم پاسخ گویی به موقع و یا كم توجهی، بی اهمیتی موضوع را القاء می كنند. اما آیا به راستی، این موضوع كم اهمیتی است؟! هر چند وقت یک بار قامت افراشته یک بنا خم می شود ومالک برای به دست آوردن سودی چند میلیاردی کمر به قتل میراث جاودان این مملکت که ارزش آن از میلیارد هم فراتر است می بندد. ما هم بر حسب وظیفه یک رسانه مسئول، اخبار آن را منتشر می کنیم وهیاهویی برپا می شود ودوباره روز از نو روزی از نو. گویا هیچ کارگردانی پایانی برای سناریوی تخریب خانه های تاریخی ننوشته است. پای صحبت سعید فلاح فر معمار واستاد دانشگاه یار وفادار خانه های تاریخی می نشینیم تا اهمیت حفظ بناهای تاریخی را از زبان وی بشنویم. پیام ساختمان: با وجود آثار تاریخی گرانبها در كشور ایران و وظائف اصلی سازمان میراث فرهنگی كشور، حفظ یك خانه یا اثر قدیمی كوچك در شهر، چقدر می تواند حائز اهمیت باشد؟ نمی خواهم موضوع را احساسی كنم. اگرچه این حق هر شهروند است كه احساساتی محترم داشته باشد و خاطراتش، ‌فارغ از سلائق دیگران، به رسمیت شناخته شود. اما این آثار و یادگارها، برخلاف برخی تعبیرات، تنها عناصر تزئینی، ‌مزاحم و یا قابل حذف از شهر نیستند. قصد هم ندارم كه در وجوه توریستی و درآمد چند ریالی آن ها زیاده گویی كنم. با این درجه بندی هم چندان موافق نیستم. همه مكاتب و ادیان زمینی و آسمانی مدعی حمایت از سلامت زندگی اجتماعی هستند. اما یك جامعه سالم چه خصوصیاتی دارد؟ بی شك بنیان جامعه سالم بر اساس بهداشت و سلامت پزشكی، سلامت و تعادل روانی، سلامت اقتصادی، سلامت سیاسی، امنیت ملی و اجتماعی و... و خلاصه سلامت در همه اركان جامعه است. این سلامت نیاز به تمهیدات خاص و بسترهای مساعد دارد. بگذارید از هویت شروع كنیم. از هویت شهری و شهروندی تا هویت ملی و اعتقادی. تعلق خاطر به یك هویت مشترك قومی و جغرافیایی، پایه اساسی وحدت ملی و پایبندی به منافع جمعی و منافع ملی است. یعنی پایبندی به اصول منافع مشترك. آیا هیچ یك از شاخصه های سلامت؛ در اقتصاد ملی، امنیت ملی، امنیت روانی، اخلاق اجتماعی و... می تواند این ركن استوار را ندیده بگیرد؟ بی تعارف، انتساب به پایگاه های برجسته اجتماعی و فرهنگی، با نوعی اعتلای احساس كرامت انسانی مقارن است. آن كه به فرهیختگی و پاكی شناخته می شود، برای حفظ این صفت، نسبت به ناشناسی لاابالی و گریبان دریده، وسواس بیشتر دارد. دروغ، گرانفروشی، حرمت شكنی، اختلاس، عضویت در شبكه های تجارت هرمی مثل گلدكوئیست، تقلب، وطن فروشی و... مغایر منافع جمعی و ملی است و كسی كه به واسطه فرزانگی و هویت مشترك، احساس تعلق خاطر جمعی و ملی دارد، نمی تواند، به سادگی، دستان پاكش را به آن آلوده كند. سؤال دیگر این است كه؛ تعلق خاطر به هویت جمعی و ملی در شكل عملیاتی و كاربردی چیست؟ به چه كار می آید؟ چگونه شكل می گیرد و چگونه تقویت می شود؟ به جشن پیروزی تیم ملی ورزشی نگاه كنید. به عزم جوانان در سال های جنگ با عراق نگاه كنید. به كمك رسانی مردم در زلزله بم نگاه كنید. به جشن های نوروز نگاه كنید. به برق چشم سخنرانی كه نام سعدی و رستم را می برد نگاه كنید. به موج خوشحالی یك عكس یادگاری با یك مجسمه تاریخی یا یك چنار كهنسال نگاه كنید. اشتراكات فرهنگی، جغرافیایی، اهداف مشترك دراز مدت، حتی مشكلات و معضلات مشترك و... عامل پیوند اجزای جامعه واحد است. اما هیچ چیز در این پیوست همیشگی، مهمتر و محكم تر از باورهای مشترك، زبان و روابط مشترك و گذشته مشترك نیست. چرا پیشتر تنها و بحران زده نبودیم؟ ایرانی بودن با داشتن ملیت های دیگر چه فرقی می كند؟ با مهاجرت چه فرقی می كند؟ گذشته از ثبت سجلی، به استناد كدام خصوصیات، ایرانی هستیم؟ شیرازی بودن با تبریزی بودن چه تفاوتی دارد؟ كرد و بلوچ؟ قبیله و فامیل؟ وطن، شهر و محله چطور؟ در قیاس با كجای محور زمان، امروزی هستیم؟ كرامت پیوستگی تاریخی با نیاكانمان را چطور زنده نگه می داریم؟ دور از وطن، دلتنگ چه می شویم؟ با كدام مباهات یادش می كنیم؟ دور از شهر، دلتنگ چه می شویم؟ محله زادگاهمان را با چه نشانه هایی معرفی و ممتاز می كنیم؟ این ها چیزهایی هستند كه ما را متعلق به فرهنگ و جغرافیایی می كند كه در آن با دیگرانی مشترك هستیم. پیوندهایی كه از افراد؛ جامعه می سازد. زندگی مدنی و اجتماعی می سازد. امنیت روانی و اعتماد به نفس عمومی را افزایش می دهد. بنی آدمی می سازد؛ عمیق تر و استوارتر كه اعضای یك پیكرند. آیا تاكید و نمایش زبان و لهجه، مفاخر مشترك، شهرسازی و معماری، تاریخ و سرگذشت مشترك، سنت، هنر، نشانه های یادمانی و...، متناسب با مقیاس ملی تا محلی، این نقش مهم را ایفا نمی كنند؟ آیا آراستگی، تناسب و زیبایی، فضای اخلاقی جامعه را تلطیف نمی كند؟ خلاصه این كه؛ به جامعه ای كه خصوصیات و تكیه گاه های فرهنگی و تاریخی خود (اعم از موسیقی، معماری، شهرسازی، زبان، غذا، لباس و پوشش و...) را از دست بدهد و یا تداوم منطقی آن را مختل كند، به جامعه‌ای كه شناسنامه اش را گم كرده است، نمی توان جامعه ای به سامان و سلامت گفت. اگر چنین باشد، كه هست، حفظ این پایگاه ها و اشتراكات،‌ به جهت منافع مذكور، فراتر از سازمان میراث فرهنگی و شهرداری، وظیفه بدیهی همه افراد منتفع و همه ارگان های فرهنگی، امنیتی، اقتصادی، بهداشتی، سیاسی و... خواهد بود. پیام ساختمان: محدودیت های منابع مالی همیشه بهانه ای بوده برای كوتاهی ها و یا ضایعات حوزه حفاظت از آثار تاریخی و المان های شهری. راه حلی برای برطرف شدن این مشكل وجود دارد؟ به صراحت و با اطمینان می گویم؛ اهتمام و هزینه هایی كه برای حفاظت در این حوزه می شود، یا باید بشود، در مقابل انبوه هزینه های صرفه جویی شده مادی و معنوی لازم برای بازگشت سلامت و تعادل به جامعه و حجم سرمایه حفظ شده نجات یافتگان از سرگردانی، رقم قابل توجهی نیست. بسیاری از هزینه های امروز ما، حاصل بد اخلاقی های اجتماعی است كه طبیعتاً از جامعه سالم،‌ یا جامعه سالم تر، حذف خواهد شد. پیام ساختمان: به نظر شما این ساختمان های فرسوده، چهره شهر را زشت نمی كنند؟ یا برای شهروندان خطرناك نیستند؟ اتفاقاً این بناها آخرین بقایای زیبایی در شهرهای بزرگ تاریخی محسوب می شوند. معماری و شهرسازی آشفته این روزها، بیش از هر چیز دیگری، چهره امروزی شهرها را غیرقابل تحمل كرده است. تشریح و تحلیل این موضوع احتیاج به بحثی مفصل و جداگانه دارد. معماری ای كه بیشتر، بیگانگی را تبلیغ می كند تا انسجام ملی و محلی را. ساخت و سازهای بی ریشه ای كه حاصل بی اخلاقی های فردی و اجتماعی است و همین روال دور از اخلاق را ترویج می كند. این ها با همگون سازی های بی دلیل، خرده فرهنگ های ارزشمند را در همه شهرهای ایران ضایع می كنند. البته وضعیت فعلی خیلی از ابنیه تاریخی چندان مطلوب نیست و احتیاج به اقدامات حفاظتی و مرمتی دارند. اما این دلیلی برای حذف آن ها نیست. در ضمن خواهش می كنم این كلمه فرسوده را كمی با احتیاط به كار ببرید. این كلمه ای است كه در سال های گذشته، گاهی برای توجیه انبوه سازی های سودجویانه در بافت های تاریخی به كار گرفته شده است.

گروه های کالایی
معماری و دکوراسیوندرب اتوماتیک ، کرکره برقی ، جک پارکینگکاشی و سرامیک ، چینی بهداشتیآجر فشاری ، آجر سوراخ دار ، آجر سفالی ، آجر نسوزکفپوش ، پارکت ، لمینت ، دیوارپوش دکوراتیوسنگ ، پوشش سنگی ، قرنیزکاغذ دیواریموزاییک ، سنگ فرش ، واش بتندر و پنجره UPVCترموود و چوب نماخانه پیش ساخته ، کانکس ، خانه چوبیشیرآلات بهداشتیدرب ضد‌ سرقت ، درب ضد حریقشومینهکنیتکس ، رولکس ، پوشش سلولزیرنگ و رزینسفال شیروانیورق کامپوزیت ، ورق آلومینیومسقف کاذبتزئینات و دکوراسیون ، پردهپارتیشن ، غرفه سازی ، ورق ام دی اف ، ورق اچ دی افشیشه ، بلوک شیشه ای ، شیشه خم، شیشه رفلکس، شیشه سندبلاستپله پیش ساخته ، نرده استیلمحوطه سازی ، آبنما، آلاچیق ، نورپردازیمبلمان خانگی ، اداری ، شهریدر و پنجره چوبی ، آلومینیومیدرب و پنجره آهنی ، حفاظ ، نردههود ، سینک ، اجاق گاز و تجهیزات آشپزخانهوان ، جکوزی ، کابین دوش و تجهیزات حمامکابینتپیمانکاری ، خدمات ساختمانیکفپوش صنعتی ، اپکسی ، pvc ، پلی یورتان ، بتنیفایبر سمنتدیوارهای پیش ساخته ، تایل گچی ، کناف ، 3D Panel ، دیوار کاذبورق پلکسی گلس ، پلی کربنات ، پلی استایرن ، پی وی سیموکتیراق آلات ، قفل ، کلید ، دستگیره ، قفل دیجیتال